29
E, Q
2471 New Articles

TE TJERA

Grid List

Akt i turpshem ! Dhunohen kryetarja e LSI Puke Sajmira Laçi dhe kryetarja e LRI Puke Romina Kuçi.

Nard Ndoka, kryetar i Partise Demokristiane te Shqiperise, ka publikuar disa foto dhe nje video ku denoncon

Fundjava ka sjelle nderprerjen e punimeve per rikonstruksionin e rruges Shkoder- Velipoje.

Te Vllaznia janë ende në pritje të takimit të drejtuesve të klubit me ato të stafit teknik, në radhë të parë për të analizuar çfarë ka ndodhur në sezonin e fundit, por edhe për të vendosur se çfarë do të bëhet në sezonin e ri.

Skuadra shkodrane mbyll nesër javën e tretë të pushimeve, por ndërkohë ende nuk është e qartë se kur do t’i rikthehet stërvitjes

Përfundon ndeshja Izrael-Shqiperi. Me dy gola të realizuara nga Armando Sadiku dhe një nga Memushaj kuqezinjtë fitojnë.

Shkodër

Informacion paraprak Më datë 28.06.2017, rreth orës 21:30 njoftohemi se ka të shtëna me armë në lagjen "Perash" në vendin e quajtur "Sheshi Isa Boletini".

Me marrjen e njoftimit, shërbimet e Policisë kanë shkuar menjëherë në vendngjarje ku ka rezultuar se si pasojë e të shtënave ka mbetur i plagosur shtetasi I. H., 42 vjeç, banues në Perash, Shkodër, i cili është dërguar në Spitalin Rajonal Shkodrës dhe ndodhet në gjendje të rëndë për jetën.

Janë ngritur pika të shumta kontrolli dhe po bëhet krehja e zonës për identifikimin dhe kapjen e autorit. Grupi hetimor në vendngjarje po punon për grumbullimin e provave ligjore duke bërë të mundur sqarimin e rrethanave të ngjarjes si dhe dokumentimin ligjor të saj.

Një ngjarje e rëndë ka ndodhur mbrëmjen e sotme në qytetin e Shkodrës, ku një 42-vjeçar është qëlluar me armë zjarri.  Mësohet se atentati ka ndodhur vetëm pak minuta më parë, ku disa persona të armatosur të cilët kanë qenë duke qarkulluar me makinë, kanë qëlluar me breshëri plumbash drejt një qytetari.

I plagosuri quhet Ilmir Hajdari dhe është dërguar me urgjencë në spital. Ndërkohë policia ka mbërritur në vendngjarje dhe ka nisur hetimet për zbardhjen e ngjarjes. Vijon

Policia e Lezhës ka zbardhur sot një incident që ka ndodhur ditën e djeshme në Dajç të Lezhës, ku një grua 33-vjeçare dhe vëllai i saj janë kërcënuar me pistoletë që të mos shpërndajnë para për fushatën elektorale.

Shumë prindër në momente acarimi me fëmijët e tyre, arrijnë deri aty sa ushtrojnë edhe dhunë fizike.

Të shtunën, më 17 qershor në mesdrekë, u mbajtë në Nju Jork, Parada Ndërkombëtare e Emigrantëve – e cila mbledh disa komunitete emingrantësh nga kryqetërthor botës, të parakalojnë mes një entusiasmi dhe gëzimi të paparë.

Sikur të na jepnin para sa herë dëgjojmë këto shprehje në përditshmërinë tonë, me siguri do ta nxirrnim Shqipërinë nga kriza ekonomike, po meqë as për këtë nuk na hyjnë në punë, si thoni t’i zhdukim njëherë e mirë nga fjalori? Nuk janë më aspak të besueshme dhe nuk i hyjnë në punë as dreqit. Bëni diçka të zgjuar, ndërkohë që ne ju listojmë të gjitha shprehjet që na janë bërë gangrenë, ju mendoni për ca të reja për t’i zëvendësuar. Jini kreativë!

 

1
‘Kam pasur vetëm dy të dashur përpara teje’

Po siguriiisht. Janë gjithmonë dy! Ai i pari me të cilin u lidhe në një moshë të vogël, dashuria platonike që fatkeqësisht nuk eci dhe ti e vuajte kaq shumë ndarjen. Dhe i dyti, gabimi yt për të harruar të parin. Po me atë nuk bërë gjë. ‘Ai të futi vetëm pak kokën(???!!!!!!!)’ Kjo na çon tek shprehja e dytë:

2
‘Më futi vetëm kokën’

A mundet dikush të na shpjegojë kuptimin e frazës më absurde të të gjitha kohërave? Pra porsi një struc, djaloshi futi kokën, nuk i pëlqeu ajo çka pa...dhe u step? Ëhë, ka kuptim.

3
‘E futën kot në burg’

Se kupton ti si ishte puna, ai s’kishte lidhje fare po qëlloi aty. Hajd më, e futën që e futën ta mbarojë si punë. Burgu për burrat është.

4
‘E humba për një ndeshje’

Mallkuar qoftë ajo ndeshje e ndyrë që vazhdon të të zbrazë xhepat. Ende nuk e ke kuptuar që NUK bën për këtë punë? Hiq dorë, të lutem.

5
‘Tek partneri vlerësoj sinqeritetin’

Po dhe e di për çfarë do të ishit të përkryer ju të dy? Për një lojë ‘Big Brother’ këtë vit. ‘Hej shiko të tradhëtova me një kolege një javë më parë’. ‘Oh zemër e adhuroj sinqeritetin tek ty. Prandaj të dua’.

6
‘Nuk jam e shëndoshë, kam kockën e rëndë’

Janë gjithmonë ato vajza (edhe djem) që thjesht nuk mund të bashkëjetojnë me faktin se kanë disa kile të tepërta. Dhe vazhdojnë të justifikojnë çdo gramë të marrë. Pastaj është dhe kategoria ‘unë ha po nuk shëndoshem’. Ju thjesht heshtni ok? Në paçi Zot, HESHTNI!

7
‘Ashtu ishin kushtet prandaj u martova’

Këta janë ata tipat që gjithmonë ‘po ndahen nga gruaja’ . Po e dini si janë punët, divorci kërkon kohën e vet, pastaj janë dhe fëmijët në mes. Por gruaja nuk është mirë këto kohë, nuk mund ta godasim mbrapa shpine. Shiko e di çfarë, e lemë fare se s’ma merr mendja të ndahem.

8
‘Nuk je ti, jam unë’

‘Ti je më e mirë se unë. Do gjesh dikë tjetër që do të japë atë që unë nuk dita të të jap. Unë thjesht nuk jam gati për një lidhje serioze.’

 

 

9
‘Mos më fol se jam me ato’

Kjo është një nga privilegjet e të qenit vajzë. Mund të thuash gjënë më të ligë në botë, të tregohesh e dhunshme, e pasjellshme dhe të jesh tërësisht e justifikuar, sepse je me ato. Para ciklit është normale të jesh nervoze, po le të themi që është një fazë që zgjat pak ditë, jo një përjetësi dhe armiku po na zbulon sekretin!

 

10
‘Jam me ato’

Kjo është fraza e shenjtë për të gjitha vajzat që e kanë të vështirë të thonë ‘jo’. Ti nuk do të bësh seks me atë tipin e bezdisshëm që sapo e ke njohur, por as nuk do t’i thyesh zemrën edhe pse e di shumë mirë që nuk do t’i jepje një shans as në botën tjetër. Por le të themi që ai me siguri e di që ti nuk je vërtet me ato. Më mirë t’ja thuash troç. (Asnjë nga të dyja palët nuk duken aq të lumtura sa çifti në foto)

 

11
‘Yll! Je më e bukura’

Prit pak, po ti këtë ia ke komentuar radhë gjithë shoqeve të mia në Instagram. Nëse unë jam më e bukura dhe ato janë më të bukurat, atëherë ne bashkë jemi më të bukurat? Po sikur ta mbyllësh me një ‘like’ si thua? Nëse nuk ke asgjë më të zgjuar për të thënë.

12
‘S’e fus në bark, bëj vetëm tym’

Wow. Ti nuk e pike duhanin! Pse nuk e ndan mendjen njëherë e mirë, do ta pish apo jo atë të shkretë? Nuk është se ‘bërja e tymit’ është më e shëndetshme.

Arti i rrugës ka zgjedhur këtë herë foto të Marubëve për t’i shndërruar në imazhe që qarkullojnë nëpër qytet.

Faleminderit që hoqët dorë prej meje, faleminderit që besuat se nuk do të isha kurrë “mjaftueshëm e mirë” dhe që më bëtë të ndihem sikur nuk do të jem kurrë dikush që vlerësoni dhe respektoni.
Nëse nuk do të kishte qenë për mospranimin dhe refuzimin tuaj të vazhdueshëm, nuk do të kisha gjetur zërin tim, si edhe kurajon e forcën për të luftuar “zërat” tuaj duke zgjedhur të ndjek timin.
 
Faleminderit që hoqët dorë kaq lehtësisht, më mësuat si të luftoj për veten. Faleminderit që nuk më pritët, për të më dhënë një shans. Faleminderit që ishit të paduruar duke menduar se unë aq mund të ofroja. Faleminderit që më dhatë një të shtyrë drejt një vendi më të mirë, me njerëz më të mirë, të cilët më pranuan plotësisht duke më dhënë një arsye që të largohem nga ju përgjithmonë – një arsye për të mos parë më kurrë mbrapa.
Faleminderit që nuk ju mori malli kur u largova, faleminderit që nuk u përpoqët të më “rifitonit”, faleminderit që më treguat se vleja sa një hiç për ju. Ju më hapët sytë për të kuptuar se ishit plot me gënjeshtra, ishit falsë, asgjë juaja nuk ishte e vërtetë dhe ne, në të vërtetë nuk kishim asgjë të përbashkët.
 
Faleminderit për gënjeshtrat tuaja sepse pikërisht ato më thanë të vërtetën dhe, faleminderit për ikjen tuaj, sepse më bëri të gjej fillime të reja, rrugë të reja duke e lënë pas të shkuarën, ku ju ishit pjesë.
 
Faleminderit që më bëtë të ndihem se jam e vështirë për t’u dashur, faleminderit që zgjodhët njerëz të tjerë, faleminderit që më bëtë të ndihem e padobishme sepse më mësuat të shoh dobinë time, më mësuat të zgjedh veten pavarësisht gjithçkaje. Unë meritoj të pranohem me gjithë “difektet” e mia. Por më shumë se gjithçka: Faleminderit që më treguat se nuk ju meritoj…
 
Faleminderit që hoqët dorë, pikërisht atëherë kur kisha më shumë nevojë për ju. Dhe që e mbyllët derën, kur erdha të trokisja.
 
Më mësuat se si të jetoj, si të varem vetëm tek vetja dhe si ta gjej lumturinë larg jush. Ju më bëtë të kuptoj se unë nuk kam pse përkufizohem sipas mënyrës tuaj ose sipas mënyrës se si ju u sollët me mua. Ju më bëtë të kuptoj se mund të ripërkufizoj veten dhe jetën time.
 

Faleminderit që dolët nga jeta ime, tani e di se duke ju humbur ju, ishte e vetmja mënyrë për të gjetur veten. Di gjithashtu se nuk do t’i dorëzohem kurrë dikujt që do të heqë dorë prej meje kaq lehtë.

Faleminderit që hoqët dorë prej meje, në çastet kur nuk e dashuroja veten.

 
Tani po buzëqesh, sepse ajo që supozohet të ishte “tragjedi”, në fakt ishte fund i lumtur, për mua./ Rania Naim. (All the Things I Should Have Said)

Xhahid Bushati / 

 

- në gjininë e përrallës - 

 -pjesa e parë-

Krijimtaria për fëmijë e shkrimtarit Teufik Gjyli më ka tërhequr si me magnet. Gjithnjë më ka tërhequr, (edhe sot e kësaj dite...). Me kalimin e viteve u kthye në një dëshirë, ëndërr, peng... U përsërit e u përsërit shumë herë. Si një ritual sa poetik aq dhe përrallor. Më pas mori ngjyrat e mallit!.. Të një malli, era e të cilit fryn parreshtur... 

I them të gjitha këto, dhe nuk gaboj se, fillesat a bulëzimi i kësaj marrëdhëniejeje, në qoftë se do më pyesni, i kërkoj dhe i gjej te fëmijëria ime, një fëmijëri e lumtur atje në lagjen “Perash”, ku në mes shumë folezave dhe ëndërrimeve ështe edhe ajo e lidhur me dashurinë për librin artistik. (Dritarja e parë... e hapur ku një fëmijë kureshtat po shihte dhe po ‘bisedonte’ me botën e pafund...) E, përmes dashurie-magji për librin, autori i këtyre radhëve njohu të parin shkrimtar të vendlindjes: Teufik Gjyli. Për këtë jam fatlum! Një pasuri që jo çdo kush e merr dhe jo çdo kush e ka... 

Zotni Teufiku, kështu e thërrisnim atëhere, (kështu e thërras edhe sot në heshtje e përmallje...) na e shpaloste botën e tij të bukur e të çuditshme pastërtisht si një pikë loti. Ajo botë aq e pasur poetike komunikonte me ne (lexuesit e vegjël) gjatë takimeve të herë pas hershme në një nga sallat e bibliotekës së qytetit tim, Shkodrës, ku punonte në repartin e fëmijëve. 

Edhe pse kanë kaluar dekada e vite, e kujtoj si sot zotni Teufikun: serioz dhe fëmijëror. Në atë ‘seriozitet’ që shquhej deri në pafajsësi fëmije, fshihej bota e tij prej përralle. (Se edhe vjershën, edhe tregimin e vishte me ngjyra përralle). Kishte një ecje të ngadaltë. Ashtu edhe të folurin. Zërin e kishte plot ngjyresa dhe me një diksion aktori, fjalët i artikulonte qartë e kumbueshëm. 

Mezi prisnim ditën e takimit me të..! Kishte një thjeshtësi, që si pakuptuar të ftonte në sofrën e asaj pasdite letrare: në krijimin e radhës që kishte përgatitur për ne... Dhe ne... e ndiqnim në heshtje, me kureshtje e të magjepsur... Në fakt, ne ëndërronim..! Ndoshta fëmijërinë tonë, edhe pse ishim moshatarë me të, na e bënte të jetueshme ky shkrimtar, rrëfimi i tij..! Ndoshta përkon edhe me këtë fragment, të cilin e kisha lexuar afro një dekadë më parë, që thoshte: “Një meditim i gjatë mbi fëmijërinë e vet dhe dashurinë për të rriturit e bënin të thoshte: “Fëmijët na shtyjnë drejt një të vërtete aq të brendshme saqë e tejkalojnë vetë njohjen që kemi, duke na vënë thellësisht në pikëpyetje.”” (Dolto, Françoise: “Etapat kryesore të fëmijërisë”, Botimet Toena & Shtëpia e Librit dhe e Komunikimit, Tiranë, 2001; Parathënie, f. 8).

Që nga fëmijëria ime..., do të kalonin vite..., dhe “... siç thoshte Lasgushi “... më qëndruan për zemre” krijimet e befta e kujtesore të Teufik Gjylit. Kishte ardhur koha siç duket, t’i laja një “borxh” të vjetër këtij prozatori të talentuar e të palodhur të letrave shqipe për fëmijë e të rinj, “borxh” që zëri i fëmijërisë ma kujtonte herë pas here... Dhe koha kishte ardhur..., tani, që flokët e mi: ku një pjesë kanë rënë e ku një një pjesë janë zbardhur... 

Po bëj përpjekje për të realizuar këtë peng, edhe pse i vonshëm. Shpresoj...

Shpesh, në hulumtimet dhe studimet e mia letrare, që kanë pasur për objekt librin për fëmijë e të rinj, jam ndeshur, krahas shumë dukurive, edhe me dy nocione: Harresa dhe Kujtesa, nocione që një autor dhe krijimtarinë e tij e bëjnë: sa fatkeq aq dhe fatlum. Kjo është arsyeja që, për Mosharresën si Kujtesë teksti, me të drejtë thuhet: “... është formulimi që nënkupton dialogun ndërmjet teksteve në kohë e plane të ndryshme, relacionet transtekstuale.” (Shala, M. Kujtim: “Kujtesa e tekstit” – Mitrush Kuteli -, Ndërmarrja Botuese “Gjon Buzuku”, Prishtinë / Kosovë, 2003. Shkrimi si parathënie i titulluar: “Argument”, f. 7.)

Por ka edhe një arsye tjetër që e themi, e cila është: “..., veprat e traditës, gjithmonë e shtysin bashkëkohësinë, çfarë del edhe nga vepra jote, sepse ajo u muar fort mirë dhe ashpërsisht me bashkëkohësinë e vet. Prandaj... veprat e mëdha janë ndërmjetësues dhe iniciues në raportet midis bashkëkohësive të ndryshme, të kohëve dhe epokave të ndryshme.”( Rugova, Ibrahim: “Kode të shkrimit letrar”, Prishtinë, 2009; Shkrimi: “Një kryevepër e Letërsisë shqiptare ose Çeta e profetëve – Pjetër Bogdanit”, pjesa (1. Hyrje), f. 11.)

Kjo vlen edhe për letërsinë e vërtetë për fëmijë e të rinj, kjo vlen edhe për përrallat magjike të rrëfyera me aq dashuri e ngrohtësi nga Teufik Gjyli, i cili ishte nga të parët që vuri shenjën artistikisht formimit të traditës sonë letrare si fytyrë e parë krijuese e letërsisë shqipe për fëmijë dhe të rinj.

Krijimtaria për fëmijë e shkrimtarit Teufik Gjyli ka si zanafillë dhe shtysë të mëtejshme që nuk iu shkëput, realitetin e të parëve të tij, që lindën në Ulqin. Ai zë i hershëm, i përhershëm dhe i paplakur, thirrës brenda vetes dhe gjallërues në vetëdijen e tij, është pjesë e biografisë jetësore dhe artistike të shkrimtarit, ku “... menjëherë emri lidhet me vepra letrare, madje me forma të veçanta, duke pretenduar një njësim të autorit me veprën.” (Hamiti, Sabri: “Albanizma”, Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, Botime të veçanta CIII, Seksioni i Gjuhësisë dhe i Letërsisë, Libri 42, Prishtinë, 2009; (kapitulli: Letërsia autobiografike, f. 77). 

Është kjo arsyeja, që në kujtimet e tij të çmueshme dhe të patjetërsueshme që lidhen me rrënjët prindërore, në mes të tjerave thotë: “… unë provova për të shkruar bukuritë e një qyteti të vogël bregdetar të Kolkasve të vjetër, meqë nga ai qytet ishin prindërit e mi, edhe nëna, edhe baba. Edhe unë vetë, vegjëlinë për disa vite, e kisha kaluar në kalanë e atij qyteti e, gjithkund, bregut që prej gjeranave e deri në Lima. Kuptohet se ky qytet është Ulqini”. 

Kjo bukuri mahnitëse bregdetare me hiret e misteret e saj, të cilat fshehën së thelli në kohë edhe elementë mitologjikë, gojëdhënarë, fantastikë, legjendarë, mrekullitarë, etj., elemente që në procesin krijues të shkrimtarit Teufik Gjylit gjetën pasqyrim më të gjerë e të dukshëm në gjininë e përrallës. E lëvroi me sukses, i dha asaj tipare të mëvetësishme, veçanti në krahasim me krijuesit e tjerë të aradhës së tij e origjinalitet. I përfaqësuar kryesisht me këtë gjini, ku dhe ka arritjet më të mira, (më vonë dhe me tregimin) dha një kontribut të rëndësishëm në krijimin, formimin dhe pasurimin e mozaikut të traditës së re të letërsisë për fëmijë e të rinj, traditë që “... u krijua... me përpjekjet dhe pasionin e nisiatorëve të parë të kësaj krijimtarie, ... Q. Guranjakut, Z. Sakos, H. Stërmillit, T. Gjyli, S. Çomorës, D. Siliqit e të tjerëve.” (Simpoziumi i parë kombëtar për problemet e Letërsisë për fëmijë (27 – 28 maj 1974), Naim Frashëri, Tiranë, 1975; B. Dedja “Mbi disa probleme aktuale teorike të Letërsisë sonë të realizmit socialist për fëmijë”, f. 8.)

Mënyra e rrëfimit lirik të përrallës, poetika e saj, i dhanë shkas autorit të dallohej në këtë plejadë shkrimtarësh, në të cilën hyri dhe u radhit. Krijoi pa vonesë individualitetin e tij krijues, që do ta thellonte nga njëri vëllim me përralla në tjetrin. Përmendëm këtë gjini jo vetëm se ishte më e spikatura e autorit, porse ai pa se: “Tek përralla, ... del veçanësia e letërsisë për fëmijë me mundësitë e saj të shumta, ... “ (Malo, Foto: « Për forcimin e realizmit në përrallën tonë », Drita, 26.09.1976.)

Këto mundësi Teufik Gjyli i shfrytëzoi dhe realizoi në subjektet interesante e magjiplote të përrallave që krijoi. E jetoi përrallën dhe e bëri të jetojë përrallën përmes rrëfimit të tij.

Krijimtaria për fëmijë e shkrimtarit Teufik Gjyli ka edhe një zanafillë tjetër, një tjetër realitet, dhe ky i përket Shkodrës. Në këtë qytet me emër dhe traditë edhe në fushën e letërsisë për fëmijë, autori jetoi, punoi, shkroi e ëndërroi..., deri sa një ditë u nda nga kjo jetë. 

Këto dy realitete, nga mënyra se si janë krijuar e pasqyruar, nuk janë ishuj në vete, të ndarë me kufij e në largësi. Ata kanë një shkrirje harmonike, marrin e japin me njëri-tjetrin në kohë dhe hapësirë, përmes tekstit, nëntekstit dhe intertekstualitetit të tij. Në këtë marrëdhënie “lëvizin” e fokusohen problematika të caktuara, që lindën në një realitet dhe vazhdojnë “jetën” në realitetin tjetër. Sido që të jetë realiteti, nga vjen dhe ku shkon, magjia buron sa nga Vendlindja e të parëve aq edhe nga Vendlindja e autorit. Kjo magji që kthehet në “realitet” përrallor merr “jetë”, shfaqet e lulëzon: te subjekti, fabula, përshkrimi i natyrës, te cilësitë dhe veçoritë e personazheve, mjediset dhe ngjyrat që bashkëshoqërojnë personazhet në ecurinë e misionit, aventurës, peripecive, situatave të jashtëzakonshme, përpjekjeve dhe fatit të tyre, etj., etj. Të gjitha këta elementë lëvizin nëpër hapësira të njohura e të panjohura, të dashura, të shtrenjta, romantike, të përmalluara, përmes mallit dhe kujtimeve të shtrenjta, si gjithnjë, për autorin. Janë pjesë të vetvetes, vetvetja si identitet e mënyrë rrëfimi, të vetëdijes njerëzore e artistike, ku s’pushojnë së lëvizuri subjektet si dëshmitarë të patjetërsueshëm artistikë. Te këto subjekte përrallore gjenden: “Forcimi i elementëve lirikë si dhe poetizimi i ngjarjeve dhe i figurave të personazheve (që) është një nga veçoritë e krijimtarisë letrare të këtij shkrimtari.” (Çadri, Prof. As. Dr. Ramazan : « Letërsia shqipe për fëmijë » (Probleme, autorë, vepra), Tiranë, SHBLSH, 2001, f. 112.)

Ndaj, dhe “Trëndafilin e artë” të përrallave të shkrimtarit Teufik Gjyli, duhet ta kërkojmë dhe doemos e gjejmë, së pari, në marrëdhëniet e tij me Vendlindjen e të parëve, që ishte një trevë e pasur me histori të moçme, mite, gojëdhëna, përralla, rrëfenja e legjenda. Ky thesar e ushqeu shkrimtarin me fabula e subjekte të shumta, me larminë e formave të gatshme e të përpunuara të përrallave popullore të krijuara gjatë shekujve, etj. Në këtë rrugëtim të gjatë autori njohu edhe përvoja dhe ndikime letrare, të cilat i pasuroi, i zgjeroi si nga pikëpamja tematike ashtu edhe estetike. Dhe ky rrugëtim shtrihet për dyzet e pesë vjet me radhë veprimtari letrare, e shpërndarë ndër tridhjetë organe të ndryshme, në vitet 1923-1968.

“Kacimicrri” qe novela e parë, e gjatë për fëmijë, që u botua në vendin tonë. Ajo e popullarizoi emrin e Teufik Gjylit. Libri i dytë është “Trëndafili i artë”. U botua më 1957. Përmban 18 përralla, legjenda dhe tregime për të vegjël. Disa nga pjesët e përfshira në vëllim janë nga krijimet më të para të Teufik Gjylit, botuar më parë edhe në shtypin periodik.

Në vitin 1966, Teufik Gjyli botoi vëllimin “Tregime të zgjedhura” për moshën e mesme shkollore. Në këtë libër gjenden disa copa të zgjedhura nga proza e tij tregimtare. Ato nuk janë renditur sipas viteve të botimit, por sipas llojit letrar, duke filluar me përrallën dhe duke mbaruar me tregimet rreth jetës së sotme të vendit. Kështu, nga “Dhelpra e argjantë” (1961) është ribotuar “Përrallë”, përpunim sipas tregimit që i bën populli i krahinave të Veriut. Nga “Jani dhe Piku” (1962-1965) janë zgjedhur disa ngjarje fantastike. Nga “Trëndafili i artë” (1957) është riprodhuar përralla e bukur “Sheboja”. Nga “Kacimicrri” (1954) është dhënë kapitulli XI, ai i parafundit, me titull: “Fshatari plak çlirohet nga vargojt”. Në vëllim janë përfshirë gjithashtu pjesë nga libri me tregime “Piciruku” dhe pjesa teatrale “Pranë kufirit”. 

Teufik Gjyli u mbështet dhe “përvetësoi” imazhin e përrallës popullore, duke i dhënë asaj një konfiguracion të dallueshëm dhe origjinar. Do të thoshim i një lloj idealizmi të pranuar me vetveten dhe i një romantizmi në kufijtë e të përligjshmes. Kështu, autori duke qenë njohës i hollë i kësaj pasurie lëndore, autoktone, jetese e mbijetese e njohjeje të Vendlindjes së prindërve (prej nga vinin rrënjët), ka ditur ta shfrytëzojë atë dhe ta mbartë në krijimet e veta me shumë finesë, ngrohtësi e drithërima-meditative poetike. Kjo është arsyeja që “... trillimi poetik, fantazia e përrallës e çon heroin (nënkupto heronjtë) e saj në vende nga më të çuditshmet, e bën të kryejë aventura e të kalojë peripeci nga më interesantet dhe akte nga më të guximshmet e nga më tërheqëset. Ai thyen monotoninë lodhëse të tregimit, duke kryer përmbysje kurioze të aksionit dhe duke krijuar situata krejt të papritura. ... veçse këto elemente nuk paraqiten në përrallë si qëllim në vetvete ose thjesht si mjete për të bërë efekt. Ato kanë vendin e tyre të caktuar, lidhen me logjikën ideoartistike të përrallës dhe shërbejnë për të theksuar e për të kuptuar sa më mirë ide e karakteristika të caktuara të personazheve.”(Panajoti, Jorgo: “Përralla popullore dhe fëmija”, f. 34-35; nga libri: “Probleme të traditës dhe të aktualitetit në letërsinë tonë për fëmijë”, Shtëpia Botuese “Naim Frashëri”, Tiranë, 1976.)

Krijimet përrallore që na paraqet shkrimtari Teufik Gjyli, përfshijnë në thelbin e vet si elementin fantastik, si elementin mitik, si elementin realist, të cilët lidhin, ndërlidhin dhe zgjidhin pikat kryesore të rrëfimit dhe formojnë portretin e strukturës përrallore. Është kjo arsyeja që “Subjektet e këtyre përrallave zbulojnë tipare të njerëzve të thjeshtë të popullit, si ndershmërinë, zgjuarsinë, dashurinë dhe sinqeritetin midis tyre. Por, me gjithë përpunimin e kujdesshëm, ato nuk janë zhveshur plotësisht nga elementët idealistë që i ndeshim në përrallat popullore. Herë-herë idetë jepen hapur, me anë të sentencave. Sidoqoftë, përrallat e kësaj përmbledhjeje ( “Trëndafili i artë”, u botua më 1957 – nënvizimi i im Xh. B.) ruajnë bukurinë e tyre që u jep gjuha e krehur dhe përshkrimet tërheqëse.” (Çadri, Prof. As. Dr. Ramazan : « Letërsia shqipe për fëmijë » (Probleme, autorë, vepra), Tiranë, SHBLSH, 2001, f. 113.) 

 

“Trëndafili i artë” përmban tetëmbëdhjetë përralla, legjenda dhe tregime për të vegjël. Në parathënien që kanë shkruar për lexuesit e vegjël redaktorët e librit, shkrimtarët e studiuesit Bedri Dedja e Nasho Jorgaqi, ndër të tjera thonë edhe këto fjalë: “... në këtë vëllim të ri, ju përsëri do të takoheni me heronjtë e përrallave tona popullore, do të njihni heroizmat, përpjekjen dhe luftën e tyre për një jetë më të lumtur, ... , luftën për të drejtën dhe të vërtetën, për lumtërinë dhe gëzimin. E patjetër, edhe këto përralla do t’i pëlqeni shumë. Autori i këtij libri, Teufik Gjyli, na ka thënë se këto përralla i ka pasë treguar një kopshtar dhe bahçevan plak. Dhe me të vërtetë, po të lexoni librin me vëmendje, ju do të vini re se aty ka edhe disa legjenda popullore mbi lulet, të cilat gjithashtu janë të bukura.”

Për “heronjtë e heshtur”

Per njerezit tone besnik, strukturat e PD Shkoder anetaret e palodhur qe punuan me perkushtim deri ne vetemohim ne nje terren te veshtire mashtrimesh, premtimesh e pazaresh ku arma e vetme e tyre ishte ndershmeria e besimi tek Partia Demokratike si shpetimtarja e vetme e Shqiperise nga e mbrapshta e 4 viteve te shkuara.

Kryetaret e grupseksioneve, kryesite e grupseksioneve qe udheheqen punen ne terren duke qene fronti i perballjes elektorale.

Per komisioneret, numeruesit, vezhguesit, anetaret e KZAZ-ve, nje armate e tere qe kalon shifren 2000, te cilet administruan ne perfeksion nje proces aspak te lehte ku kryefjala ishte presioni nga peshkaqenet me makina te blinduara.

Ne syte e gjitheve ju qe shterruat energjite tuaja vetem e vetem se besoni tek Partia Demokratike pa kerkuar asgje ne kembim, pa rrahur gjoksin dhe pa ngritur zerin shoh themelin dhe vlerat e verteta te kesaj partie.

Ky shkrim është per ju...

Është për ju që kur ishit në pushtet e ndatë Partinë Demokratike në të mitë dhe të njerkës. 
Është për ju që nuk u kujtuat për bazën,por e mjelët PD, kuptohet pasi morët dhe po gëzonit frytet e pushtetit.
Është për ju që në fund të fundit nuk kishit asgjë më shume se të qënurit në vendin e duhur, në momentin e duhur.
Është për ju që këdo kishte mendim ndryshe ishte armik i juaj i betuar, dhe duhej ti këputeshin këmbët pasi përbënte rrezik për karrigen tuaj.
Është për ju që nuk morët asnjë përgjegjësi në Qeshorin e 2013, asnjë "mea culpa".Nuk u dukët në bazë një herë të vetme për një falenderim të sinqertë, e aq më pak për të kërku falje.
(Sa qesharake pikerisht ju sot na flitni për të mirën e Partisë Demokratike)

Ështe për ju që ishit aty ku ishit falë atyre demokratëve të thjeshtë, të ndershëm, te vuajtur, te cilet per 27- vite ishin, e vazhdojnë të jenë shpirti , forca dhe fryma e PD.
Jane pikerisht këta njerëz pa prona ,pa miliona euro në llogari bankare, pa llukse të tepruara, të cilët vazhdojnë të jenë pjesë e kësaj force, në ditë të mira e të vështira. 
 Janë pikërisht këta demokratët e vërtetë, idealistët, të cilët jo vetëm besuan dhe besojnë tek kauza për të cilën u themelua si parti, por guximi, kurajoja, dinjiteti i këtyre qëndrestarëve të vërtetë janë forca dhe besimi se mund të ja dalim te çojmë përpara ëndrrën e madhe për një familje të vërtetë, për një Shqipëri të re.

Janë pikërisht këta kryesia, forumet e PD, të përndjekurit e vërtetë, të nëpërkëmburit, të cilët përveç shpirtit demokrat dhe idealizmit që i udheheq këtu e 27- vite nuk panë, nuk gëzuan asnjë të mirë në këto 27-vite demokraci. 
Ne duhet të jemi të gjithë bashkë, të vazhdojmë të qëndrojmë me ëndrrën për të ndërtuar të nesërmen, atë të nesërme ku populli e mirënjohja ka më rëndesi se egoja apo lufta për karrige, për pushtet.

#metyLulëzimBasha

Nard Ndoka që arriti të fitojë një mandat deputeti në qarkun e Shkodrës, komenton procesin zgjedhor dhe numërimin e votave, si një proces të vështirë dhe të gjatë.

MOTI

Shkoder Albania Mostly Cloud (day), 23 °C
Current Conditions
Lindje: 5:9 am   |   Perendim: 8:22 pm
78%     6.4 km/h     33.254 bar
Parashikim
E E ulet: 23 °C E larte: 31 °C
P E ulet: 22 °C E larte: 34 °C
SH E ulet: 21 °C E larte: 32 °C
D E ulet: 21 °C E larte: 27 °C
H E ulet: 17 °C E larte: 26 °C
MA E ulet: 17 °C E larte: 27 °C
MER E ulet: 17 °C E larte: 29 °C
E E ulet: 16 °C E larte: 30 °C
P E ulet: 17 °C E larte: 30 °C
SH E ulet: 18 °C E larte: 30 °C
Advertisement

Top Stories

Grid List

Për “heronjtë e heshtur”

Per njerezit tone besnik, strukturat e PD Shkoder anetaret e palodhur qe punuan me perkushtim deri ne vetemohim ne nje terren te veshtire mashtrimesh, premtimesh e pazaresh ku arma e vetme e tyre ishte ndershmeria e besimi tek Partia Demokratike si shpetimtarja e vetme e Shqiperise nga e mbrapshta e 4 viteve te shkuara.

Kryetaret e grupseksioneve, kryesite e grupseksioneve qe udheheqen punen ne terren duke qene fronti i perballjes elektorale.

Per komisioneret, numeruesit, vezhguesit, anetaret e KZAZ-ve, nje armate e tere qe kalon shifren 2000, te cilet administruan ne perfeksion nje proces aspak te lehte ku kryefjala ishte presioni nga peshkaqenet me makina te blinduara.

Ne syte e gjitheve ju qe shterruat energjite tuaja vetem e vetem se besoni tek Partia Demokratike pa kerkuar asgje ne kembim, pa rrahur gjoksin dhe pa ngritur zerin shoh themelin dhe vlerat e verteta te kesaj partie.

Advertisement