27
E, K
2557 New Articles

TE TJERA

Ferma Eco-Sociale Ana e Malit është një sipërmarrje sociale, e cila synon të ketë ndikim të dyfishtë, ndikim në mjedis dhe social. Ajo afron më afër njerëzit me natyrën, nëpërmjet organizimit të aktiviteteve social kulturore në natyrë dhe punësimin e personava me aftësi të ulëta kontraktimi. Eshtë një nga tre projektet fituese në konkursin Ideve të Gjelbërta, konkurs i përvitshëm i organizuar nga Partnerët Shqipëri. Falë angazhimit së organizatës The Door dhe të partnerëve të saj, unë nuk jam i vetëm në këtë projekt. Për më shumë ju ftoj të lexoni dhe njiheni me ketë fermë, e cila është e para në llojin e saj në vendin tonë.

Ka qenë viti 2012, kur unë me ftesën nga Ruzhdi Poda, mësues në pension dhe Isa Meti, aktivist kulturor, pata vizituar për herë të parë të gjithë fshatrat e Anës së Malit. Atëherë nuk e kisha menduar që do të dashuroja kaq shumë këtë zonë, e cila shquhet për bukuritë natyrore, produket bujqësore dhe njerëzit e saj shumë të mirë. Vetëm një vit më pas, mora angazhim për ngritjen e Fermës Eko-Sociale, pikërisht në një kodrat e kësaj zone, ku tashmë dalëngadalë ka marrë formë e po merr jetë cdo ditë agrobiznesi ferma Ekosociale.
Me distancë vetëm 2,2 km larg urës së Bunës, 7 km larg qëndrës së qytetit të Shkodrës dhe 12 km larg pikës kufitare të Muriqanit me Malin e Zi, ferma është e arritshme për këdo qoftë në këmbë, biçikletë apo me makinë. Ajo kufizohet nga shtëpia e Malësorit, fshatin Zues dhe fshatin Xhaferaj.
Ferma ndodhet në zonën me peisazh të mbrojtur të lumit Buna në Bashkinë Shkodër, në njësinë administrative Ana e Malit. Shtrihet në një kodrinë argjilore, pjesë e një vargu kodrash, të quajtura Kodrat Magjype. Thuhet që dikur në kodra kanë banuar familje kovaçësh të ardhur nga Egjipti, ndaj quhen dhe Kodrat Magjype. Brijë këtyre kodrave kalon një rrugë e vjetër e ndërtuar nga Perandoria Austriake, e cila lidhte Shkodrën me Krajën, Malin të zi. Këtu në vitin 1967, ka fillesat e saj ndërmarrja bujqësore Perlat Rexhepi, e vetme fermë me shtrirje në të gjithë zonën rreth qytetit të Shkodrës.  Meqë kodrat, klasifikoheshin si një tokë jo prodhuese për drithërat, rreth vitit 1983 ato u mbollën masivisht me fidane ulliri me punë vullnetare. Vaditja bëhej me pompat që thithnin ujin nga lumi Buna dhe ullinj dhanë rendiment të lartë. Kujtoj që profesor Ahmet Osjo më pat treguar, që një arsye më shumë për mbjelljen e kësaj kulture ishte që pikërisht mbi këtë zonë kalon paraleli i 33-të, këtu hëna ndriçon dy herë më shumë.

         Pasi keni lënë asfaltin e marrë kthesën djathtas tek një tabele e bërë nga një baraban kabllosh, ju duhet ecni për vetëm 200 meter në rrugë rurale dhe ja mbërritet. Parkingu kufizohet nga një bahce të rrethuar mjeshtërisht me kallamë. Brenda saj janë tre ullinj, e pas tyre, një kënd lodrash , tre ndvrtesa të ulëta, dhe një masiv pishash që ngjiten lart deri në kodër e që shoqërohen nga të tjerë ullinj. Fabiola, një qen i racës labrador me dy këlyshët e saj Ekon dhe Farma, janë tashmë duke ju mikëpritur duke u hedhur e lehur nga gëzimi. Tre macet lozonjare, banore të fermës, gjithashtu ju shoqërojnë, por shpesh here më në distance dhe disi më indiferente për vizitën tuaj. Veranda e repartit të punës së ngritur nga blloqe betoni është mobiluar thjeshtë. Aty do të shikoni disa karrige Milingona të prodhuara me, kofnet e makinave, materjale të ricikueshme. Tavolinat e stolat e tjerë gjithashtu janë prodhuar ne fermë në të njëjtën mënyrë. Veranda përdoret për ushqim dhe veprimtari të tjera kreative. Reparti i punës tani për tani shërben si një magazine për ruajtjen e shumë objekteve të grumbulluara, të cilat i përkasin të kaluares dhe ne vetvete mbartin shume histori interesante. Në fakt këtë hapësirë të ardhmen e afërt ne synojmë ta përdorim për ngritjen e shërbimit të restorantit me gatime tradicionale të zonës së veriut të vendit tonë.

Akomodimi
Le të ngjitemi në rrugën që të shpie tek një ndërtesë ne dukje druri, që është pagëzuar me emrin banesa sociale. Ajo shërben për akomodimin e 10 pushuesve. Dhomat të gjitha kanë akses në verandë dhe një strehë me kallama, që i shërben pushuesve për tu mbrojtur nga rrezet e diellit. Nga veranda ju mund të shijoni panaramën e luginën e shegëve të buta, pyllit të ullinjve e drurëve të lisit në kodrat përballë dhe banesat e Shtëpisë së Malësorit. Ne krahun e majte te banese sociale te ben kureshtar një shtepise e bukur me ngjyre të bardhë me me cati me tjegulla të vjetra mercedese. Kjo është ish stalla e fermës, e cila tani ju jep mundësinë e akomodimit. Eshtë e pajisur me 10 shtreter duke i dhënë mundësinë pushuesve në grup, që jo vetem të flenë, por dhe të argetohen në verandën e saj. Kushtet që ne ofrojmë për akomodim ne fermë janë modeste, kjo pasi ne dëshirojmë që klientët tanë të perjetojnë një experience ndryshe, dicka tjetër nga e përditshmja, e thjeshtë, e pastër , diçka që të plotëson nevojat bazë, me çmim të lire dhe konkurues në treg. Ferma akomodon deri në 20 persona, grupe nxënësish, familje apo grupe shoqërore, që i pëlqejnë aktivitetet në natyrë. Ne kemi si target turistët e aventurës, ata që kryesisht udhëtojnë me bicikleta dhe ju pëlqen të flenë shpesh herë jashtë, në çadra, në qiell të hapur, në hapësirat e kushtet që të ofron ferma. Këtu është mundësinë e akomodimit falas, për ata që angazhohen me punë vullnetare, duke ndihmuar në punët e përditshme të fermës.

 



Një mur guri mbajtës ndan sheshin e akomodimit për çadrat me ish stallën dhe një shesh që përdoret nga pushuesit për parking apo për të luajtur futboll e basketboll.
Pak me lart është stalla, e cila është ndërtuar me materjale të riciklueshe. Aty jetojnë të gjithë kafshët e shpendet  e fermës, përveç bletëve. Ato janë dele, dhi, pula, pata, gomerë, pëllumba, rika, pulhine. Ndërkohë gjatë shëtitjeve në fermë Ju mos u habisni nëse ndonjë lepur ju pret rrugën me shpejtësi. Breshkat janë më të shumta në numër se sa Iriqët, të cilët janë banorë autoktonë në fermë. Kryesisht hutini, por dhe zogj të tjerë fluturojnë përmbi fermë, të parët për të rrufitur ndonjë nga pëllumbat apo zogjët e pulave e të tjerët për të shoqëruar me këngën e tyre Ju gjatë gjithe kohës që jeni këtu. Një shumëllojshmëri zogjsh të tjerë fluturojnë mbi qiell me destinacion lumin Buna, fushat përreth apo dhe në liqenin e Shkodrës.

Shëtitjet në fermë janë një atraksion më vete ndaj tabelat orientuese ju orientojnë të marrin rrugën per lart. Ndësa jemi duke ecur, pas rreth 200 metrash, në të majtë  dallojmë 27 koshere me blete të rrethuara me një rrjetë me ngjyre jeshile. Vazhdojme ecjen e kur mbërrijmë lart në kodër lexojmë një tabelë “Ullinjt e shpëtuar nga Zefi”. Për t’ju shuar kureshtjen tuaj, ju tregoj historinë. Ishte marsi i vitit 1997, “gjatë krizës së piramidave”, në një natë u prenë të gjithë ullinjt për dru zjarri. U prenë nga disa persona, të qujtur “banorët e pallateve”. Këta banorë jo autoktonë, të ardhur nga zonat e përmbytura të hidrocentalit të Fierzës. Të 37 ullinjt që shikoni këtu janë dëshmitarët e kësaj ndodhije të pazakontë. Ne i kemi pagëzuar me emrin e Zefit, në nder të aktit të bërë nga Zef Vata, njërit prej banorëve të Shtëpinë së Malësorit. Ai i ka mbrojtur këta ullinj nga prerja prej disa banorëve të pashpresë e të mërzitur nga sistemi komunist.

Ndërkohë ne vazhdojmë ecjen në këmbë dhe kalojme përmes një fushe volejbolli ku shtyllat e saj janë të bëra me drurë. Pas pak metrash na shaqet madhërishëm një amfiteater, i cili shtrihet në kodër. Forma e tij është si në kohët e teatrit antik. Eshtë ngritur me gurët natyralë të grumbulluar me karrocë me kalë në zonë e pa përdorur asnjë kovë llaç, kudo mbizotëron ngjyra jeshile, ajri i pastër, ndaj dhe e kemi pagëzur me emrin “Amfiteatri Natyror”. Skena e tij është prej druri dhe hekuri me përmasat të bollshme që lejojnë performancën në grup. Ajo është mikpritëse për artistët e rinj si nga brenda ashtu dhe jashtë vendit tonë. Që prej tre vitesh në këtë skenë çdo vit realizohen veprimtari social kulturore dhe i shërben si promotore e traditave tona, kulturës, paqes, teatrit social për rininë. Kapaciteti  i amfiteatrit është deri në 5 mijë persona. Hapësira dhe skena e amfiteatrit shërbejne gjithashtu për nxënesit e shkollave, vizitore ditorë të fermës.

BIMESIA E FERMES
Mikroklima e krijuar me erërat nga bregdetare dhe Mali i Taraboshit, ndihmojne që zona të shquhet për prodhimet të mira bujqësore, perimet dhe zarzavatet. Gjatë dy viteve të fundit fermës i janë shtuar 300 fidanë ulliri të rinj, të cilat janë mbjellur nga mbështetja e Swiss dhe Austrian Cooperation. Krahas tyre kemi mbjellë pemë frutore si limonë, portokalle, mandarina, dardha etj. Një masiv me pisha që u pat mbjellur nga ndërmarrja pyjore rreth 7 vjet më pare, përbën një pjesë të madhe të bimësisë së fermës. Ato po rrisin kurorën jeshile mbi banesën sociale, si dhe rrisin sigurinë e mbrojnë kondrën nga erozioni. Shegat dhe dardhat e egra, rrënjët e të cilave i kanë rrezistuar sopatës së njerëzve dhe thatësirës së verës, tashmë e kanë rimarrë vehten. Villet po ashtu. Ato I rrezistojnë thatësires të vendosur pikerisht aty ku lagështira dëshmon prezencën saj, në brinjët e kondrës. Lulet e stinës të shumta lulezojne sipas rrallës krahas bimëve medicinale e aromatike si shërbela, makthi dhe levando te mbjellura sëfundmi nga ne. Tashmë kemi mberritur ne majë të kodrës, aty ku tabela shenon “Sheshi Belvedere”. Prej këtu Ju mund të shijoni panaramën fantastike duke filluar qe nga Mali i Cukalit, Gurin e Zi, Ganjollën, Berdicën, fushat e Dajçit, kodrat Oblikes e në vazhdimin kodrat e malet përtej kufirit e deri në majën e Taraboshit.

Duke dashur për t’ju lenë kureshtar për të ditur me shumë, këtu unë do të ndërpres rrëfimin tim, duke ju falenderuar që më “ndoqët” në këtë udhëtim imagjinar. Unë gjej rastin t’ju ftoj ju të na vizitoni ne fermë, duke filluar nga pranvera, në mars të vitit 2017.

ATRAKSIONET E FERMES
Ngjitje në Malin e Taraboshit si dhe në fshatrat e sipërm të Anën së Malit si Muriq, Krebaj, Kravar e në fshatin kufitar të Vithgarit.
Çiklizëm malor në rrugët e shtigjet e zonës.
Plazh në lumin Buna, aty mund të shkoni me biçikletë apo në këmbë.
Akomodimi me çadra në natyrë të hapur, organizimi i grilave familjare.
Shëtitje me gomar, kujdesi ndaj kafshëve, shpendëve dhe bimësisë së fermës.
Vizite në muzeun e historiko-etnografik, pranë gjimnazit Oblike, muzeut të ngritur nga Ruzhdi Poda dhe Isa Meti.
Shëtitje me varkë, skafe dhe anije në lumejt Buna e Drin dhe në Liqenin e Shkodrës me mjetet e ludrimit të menaxhuara nga “Vëllezërit VATAKSI.

 

ATRAKSIONET TË TJERA ME BIÇIKLETE

Shëtitje dhe Vizitë në Kalanë Rozafa.
Shëtitje buze Liqenit të Shkodrës, Shiroke dhe Zogaj.
Shëtitje brigjeve dhe rrugeve ne krah te lumejve Buna, Drini dhe Kir.
Shëtitje me bicikletë në rrugën e biçikletave “Jetoje Lumin” në zonën e Dajçit.
Shëtitje me bicikletë në qytetin e Shkodrës, vizitë në muzeun e fotografisë MARUBI, Muzeun Historik, Xhaminë e Plumbit, Muzeun e Kujtesës,
Kishën Katedrale të Shën Shtjefnit etj.

Disa nga aktivitetet e planifikuara ne ferme gjate vitit 2017

Muaji

Festa

Info

Janar

Marshimi i përvitshëm për në Tarabosh- edicioni i 6-të

Fundjaven e dytë e Janarit me pjesëmarrjen e grupeve rinore nga vendi ynë, Kosova dhe Mali i zi.

Mars

Hapja e sezonit turistik

Organizimi i vizitave për vogelushët e kopshteve dhe nxënësve të shkollave.

Prill

Java e peshkut të kubles

Gatimi i peshkut të kublës

Prill

Lojra Popullore Fest- edicioni 9-të

Me pjesëmarrjen e trupave rinore nga vendi ynë dhe nga vendet fqinjë.

Qershor

Festimi i festës së fëmijëve

Me pjesëmarrjen e fëmijeve nga kopshtet e qytetit dhe të zonës përreth.

Korrik -Gusht

Kampingu i vullnetareve

Me pjesëmarrjen e të rinjve nga zona dhe vendi ynë, angazhimi me punë vullnetare.

Gusht

Festa e rinisë

Mbrëmje rinore

Shtator

Teater social

Shfaqje artiste të rinj, kllounë

Tetor

Festa e Shegës

Feste lokale dedikuar frutit të Shegës

Tetor

Java e Qefullit

Gatimi i peshkut te qefullit

Nentor

Festa e gjeshtenjes

Feste lokale dedikuar frutit te geshtenjes

Nentor

Java e Gjucës

Gatimi i peshkut të Gjuces

Dhjetor

Të fala nga Ferma

Me pjesëmarrjen e fëmijeve nga kopshtet e qytetit dhe të zonave Rurale të Bashkisë Shkodër.

Dhjetor

Java e pirjes së verës

Shërbehen verë dhe verë e ngrohte me ushqime të gatuara me produkte lokale.

 




Se fundmi ferma organizon kampin veror per femije Une jetoj ne Fshat.

Themelon klubin e dashamiresve te malit dhe natyres “Taraboshi” ne Shkoder.

E ftuar ne Ferme Uta Ibrahimi e para femer Shqiptare ne Majen e Everestit.

Marshimi ne tarabosh cdo fundjave te dyte te fillim vitit te ri, muaji Janar.

 

Lojra popullore fest cdo vit ne muajin prill me pjesemarrjen e trupave rinore nga Mali I zi, Kosova dhe vendi yne.

Jeni me pushime, apo po planifikoni? Duhet të dini se ka disa njerëz rreth e rrotull që në verë nuk bëjnë pushime. E nëse ju do t`i quanit të pafat, ata e konsiderojnë veten fatlum. Një biznesmen si Mand Peza ka hequr dorë prej shumë vitesh nga pushimet përvëluese, sepse të tillë e ka punën. Për të është më mirë të qëndrojë në punë e të flasë shpesh në telefon me familjen, sesa të shkojë me ta në plazh, por të qëndrojë gjatë gjithë kohës në telefon me punën, dhe s`ka faj.

Për gazetaren dhe pedagogen Edlira Gjoni pushimet më të mira janë ato të Pashkëve dhe Krishtlindjeve. Në verë punon. Rrugën, zyrën, qytetin i ka të vetat.

Edhe këngëtarët s`pushojnë shumë gjatë verës. Marsela Çibukaj ka treguar se ato orët e drekës mund t`i shijojnë përpara ndonjë koncerti, por do të ishin të kufizuar. Në darkë kanë punë.

 

Edlira Gjoni

“Nuk bëj pushime vere sepse nuk ka kohë tjetër më të përshtatshme sesa vera të mbarosh punët që të kanë ngelur peng gjatë vitit. Mbaron raporte, dorëshkrime, artikuj, redaktime, prezantime që të kanë ngelur pas. Rishikon projekte, faqen e internetit, albumin e fotografive. Dhe e ke zyrën të gjithën për vete. Edhe qytetin. E nget makinën pa asnjë ngarkesë, përkundrazi, me qejf dhe lehtësi. Mbërrin në vendin e punës për pak minuta, gjen parkim, nuk je me nerva të sosura që në mëngjes. Në zyrë nuk ka ankesa për ngarkesa, për keq-bërje, për imagjinata dhe të vërteta. Në verë të gjithë mendojnë se ikin me pushime, nga ku kthehen më të lodhur sesa në fillim të verës. Kurse unë shfrytëzoj hapësirën, kohën, qytetin, të mbaroj materialet që duhen shkruar, grupuar e rishikuar, dhe i bëj e pa ngacmuar as nga rrjetet sociale, sepse nuk ke me ç’të angazhohesh as aty, teksa njerëzia e bllokojnë me postime nga çadrat, pijet e ushqimet e detit. Ndaj më pëlqen të punoj në verë; sepse gjej qetësinë dhe normalitetin që në 3 stinët e tjera të vitit, nuk e gjen dot. Pastaj e kompensoj me pushime në dy momente: Pashkë dhe Krishtlindje. Dhe sigurisht, me fundjavat në Vlorën dhe familjen time të dashur, kurdo që mundem. Pa pritur që të vijë vera.”

eda
Edlira dhe Fatmir Gjoni, bashkëshorti

Mand Peza

“Nuk bëj pushime vere sepse që pas shkollës të tilla i kam patur ritmet .

Në vitet `90  kam qënë nga të parët që kam provuar emigracionin dhe puna ime e parë ka qënë në një dyqan frutash në Selanik. Punoja nga ora 7.00 – 23.00, me një ndërprerje të shkurtër dreke. Ky ritëm për afro 4 vjet rresht nga 2 janari deri ne 31 Dhjetor të çdo viti…. Më pas “shpëtova”…. ! Punoja në dy punë të ndryshme dhe kisha akoma më pak kohë të lire JJJ…..

Që prej asaj kohe nuk kam ndalur më !!!

Ky për mua është ritëm i zakonshëm dhe ndihem shumë normal brenda “anormalitetit” tim J

Kam punuar dhe vazhdoj të punoj në disa punë njëkohësisht dhe përpiqem t`i bëj ato maksimalisht mirë (e përsëris përpiqem). Energjia ime kryesore shkon për Geraldina Sposa sigurisht! Atje shplodhem dhe kur lodhem.

Një mik i imi thotë: “Ke kthyer hobin në profesion.”

U zgjata pak dhe u mburra pak J , për të treguar sa e rëndësishme është puna për mua dhe për më shumë, një punë si e jona, bazuar në sherbime luksi që ofron kompania që unë drejtoj.

Paralelisht me volumin dhe cilësinë e punëve, është rritur dhe stafi e përgjegjësia që çdo gjë të jetë sa më afër perfeksionit. Duke drejtuar një kompani jo të vogël shërbimesh, që volumin e punëve e ka kryesisht në verë, nuk mund t`ia lejoj vetes pushimet në këtë periudhë.

Familja ime sigurisht që nuk mund të privohet për të bërë pushime të gjata në det, por babi Mandi më së shumti mungon (pakënaqesi për gjithë familjen kjo !!!)

Pa dashur që të luaj “heroin”, në kulm të sinqeritetit ju tregoj se gjatë verës jam shumë më rehat në Tiranë dhe i mbytur me punë, sesa buzë detit.

E kam provuar që të nis pushimet dhe gjithmonë gjendem që të bëj jo më shumë se një ditë e gjysmë larg punës. Defekt i kultivuar me sa duket J! Ime shoqe dhe fëmijët më kanë falur tashmë. Ata e kuptojnë që është më mirë të jem në Tiranë dhe të flas me ata në celular shumë herë në ditë, sesa të jem me ta fizikisht dhe të flas në celular me të tjerët pa ndërprerje për punën.

Por, si çdokush nga ne dhe unë kam nevojë të pushoj! Preferoj që shumë ditë nga të dimrit t`i kaloj buzë detit. Pushime krejt pasive, duke lexuar shtrirë (e di që është gabim), por me shënime ama …. E kam patur luksin e këtyre lloj pushimeve duke qenë se jemi një grup miqsh që e bëjmë këtë gjë prej shuuuuuumë vitesh. Ata kujdesen për pushimet tona dhe gjithë atraksionet e tjera shoqëruese.

Global Travel quhet fajtori i këtyre lloj pushimeve JJ

A kam ndonjë pishman? Sigurisht që po!

Ndonjëherë (për arsye të shkollës­), fëmijët nuk i kemi dot me ne në këto udhëtime dhe kjo më mërzit pak. Por shumë herë të tjera fëmijët janë së bashku me ne.

Gjithashtu mua më pëlqen të jem mes miqsh të shumtë, mirëpo jo kushdo e ka kohën dhe mundësinë të udhëtojë në pikë të dimrit për në destinacione të rralla e të largëta edhe kjo më mërzit pak. Pastaj mendoj, po kur t`i Mand Peza punoje në zheg të vapës për të organizuar eventet e klientëve të tu ç`bënin këta miqtë e tu?

Përgjigja është: Freskoheshin ku të mundeshin, buzë detit ose rrëzë malit. Atëherë i them vetes: Ti nuk po bën pushime, ti thjesht po karikohesh për t`u rikthyer akoma më fuqishëm në punë.

Veç kaq, ime shoqe kujdeset që çdo udhëtim pune që ne bëjmë (dhe këto nuk janë të rralla), ta shijojmë edhe si një pushim të shkurtër. Pra thjesht ajo kujdeset të ma bëj jetën me ngjyra.

Tash që po i radhis gjithë këto të vërteta për ju, kuptova që: Nuk qenkam dhe aq shumë për të qarë hallin!!!!JJJJ.”

2017-07-19 21_19_40-barbados (1) - Windows Photo Viewer
Mandi në Barbados
2017-07-19 21_20_06-jamaica (1) - Windows Photo Viewer
Mandi dhe Marçela në Jamaica
2017-07-19 21_20_37-seychelles - Windows Photo Viewer
Në Seychelles

Marsela Çibukaj

“Për angazhimet e punës si shumë të tjerë edhe unë shoh gjithmonë e më të sakrifikuar kohën e pushimeve gjatë verës. Sidomos pushimet e gjata, ato që shkojnë më shumë se 1 javë. Pavarësisht faktit që jam shumë e lidhur me detin dhe që vera mbetet sezoni im i preferuar prej shumë vitesh gjatë kësaj periudhe të vitit prioritet ka puna që bëj me kënaqësi dhe pa më rënduar asnjëherë .                        

Përfitoj nga rasti gjatë vjeshtës ose pranverës të bëj udhëtime në vende që ende nuk kam vizituar, sidomos jashtë shtetit. Në këtë mënyrë zëvendësoj pak shplodhjen e munguar gjatë verës. Hera e fundit që kam bërë një udhëtim relativisht të gjatë, 2-javor, ka qenë në pranverën e këtij viti në USA . Ndërkohë që ende nuk i kam planifikuar pushimet e gjata të radhës. Do më pëlqente me siguri të vizitoja sa më shpejt Cuba-n përpara se të amerikanizohej shumë. Gjatë gushtit shpresoj të shijoj plazhet e mrekullueshme të jugut tonë bashkë me shoqërinë italiane që do vijë pikërisht për të njohur më nga afër bukurinë e kulturës dhe traditës së vendit tonë. Bëhem një ciceron shumë e zonja kur flitet për vendin tim. 

Sezoni veror ka qenë dhe vazhdon të jetë me angazhime qoftë në Tiranë e po ashtu edhe në rrethe dhe bregdet. Jemi me fat që profesioni ynë si muzikant thuret bukur me udhëtimet dhe na jep mundësi të shijojmë edhe pak qytetet në të cilat shkojmë dhe njerëzit që takojmë.                        

Gjithsesi i uroj të gjithë lexuesve të tiranapost.al pushime sa më të mbara, plot diell dhe muzikë të mirë ❤”

2017-07-19 21_17_00-Marsela Cibukaj on Instagram_ “E il cielo è sempre più blu...”

2017-07-19 21_17_11-Marsela Cibukaj on Instagram_ “It was 1949.”

Në fillim na u dukën për të qarë hallin që të tre, por në fakt na e mbushën mendjen tëk, e tëk, e tëk që nuk qenkan fare. Ata nuk bëjnë pushime vere, po nuk janë çmendur të ngelen pa pushime. I paskan gjetur zgjidhjet me mençuri.

 

/Tirana post

Ndonese nisi funksionimin me vone se sa parashikohej, qendra e informacionit turistik po e permbush misionin per te cilin u cel. Jane afro 20-30 turiste ne dite qe i referohen kesaj qendre per informacion qe lidhet kryesisht me hartat e destinacioneve turistike , linjat e transportit si dhe informacion mbi hotelerine dhe kampingjet. Drejtori i Turizmit ne Bashkine Shkoder shprehet optimist per ecurine e deri tanishme. 

 

 

 Pergjegjesia e Zyres se Informacionit Imelda Mullini tregon se  turistet qe jane drejtuar deri me tani kesaj zyre jane nga Franca, Gjermania dhe Austria ndersa grupmosha qe dominion jane 40 vjec e siper ndresa te themi qe nuk jane turiste elitare dhe buxheti i tyre eshte i mesem. Teksa turistet me bagazhe me vete ( backpacket) qe preferojne te mos shpenzojne shume por te eksporojne vende si Thethi, Valbona apo Komani jane kryesisht nga Spanja dhe Çekia dhe jane te grupe te rinjsh apo dhe tursite te vetem ne kerkim te aveturave. Ato flene kryesisht ne kampingje dhe hostel teksa nuk jane te interesuar per muzete dhe sitet arkeologjike, por per terrene te paeksploruara  .

 

 

Advertisement